Today Inspire
ของ..ของขวัญ  โดย ดีเจ @unpuwanart

“พี่อั๋น รู้จักคุณ ฮ ไหม หนูเสียความรู้สึกมากเลย แว๊ดๆ แจ๊ดๆ”

 ไฮโซสาวสวยนางหนึ่งปรี่เข้ามาเม้ากับผม ด้วยเพราะอัดอั้นอย่างยิ่งเมื่อเธอได้ค้นพบว่ากระเป๋า “แชแนล”
ใบละเรือนแสนที่เธอเพิ่งได้มาเป็นของขวัญ วันเกิดจากคุณ ฮ นั้นมันดันเป็นของเสินเจิ้นเกรดเอไปซะนี่...

“ใจเย็นๆน่า ถ้าคิดในแง่ดีเค้าก็ยังเลือกของเกรดเอให้น้องนะครับ แถมเป็นแบรนด์โปรดของเราด้วย นี่แสดงว่าเค้ายังใส่ใจ”

ผมตอบแบบคนมองโลกในแง่ดีชนิดที่ไม่ลืมหูลืมตาแบบข้างๆ คูๆ ไป

“ว่าแต่ว่า รู้ได้ไงล่ะว่ามันปลอมดูตรงไหนเหรอ”

ผมถามต่อไปด้วยความสงสัยและตั้งใจว่าคืนนี้จะได้กลับไปรื้อ “แชแนล” ของคุณหญิงแม่ มาตรวจลงตรา
ดูซิว่าใบไหนมีวีซ่าเสินเจิ้นกับเค้าบ้างหรือเปล่า

“อ๋อ คือ... หนูเอาไปให้ร้านที่สยามสแควร์ เค้าตีราคามาว่าถ้าขายจะได้เท่าไหร่อะค่ะ พอดีแบบมันไม่ถูกใจค่ะ” 

ผมเงียบไปพร้อมๆ กับหัวข้อของการสนทนาว่าด้วยของปลอม แบบคิดไม่ตกว่าสุดท้ายแล้วใครคนไหนควรรู้สึกดี
หรือแย่กว่าใคร ระหว่าง “ผู้ให้” ที่หากรู้ว่า “ผู้รับ” ไม่ชอบของขวัญชิ้นนั้นขนาดที่คิดจะเอาไปขายต่อ
หรือ “ผู้รับ” ที่ได้ของขวัญเป็นของปลอมจาก “ผู้ให้” ไฮโซไม่เสร็จ

จนกระทั่งไม่กี่วันมานี้ที่เหตุการณ์คล้ายกันเกิดขึ้นกับผมซะเอง... 

“อึ้งว่ะ รับไม่ได้ โกรธจังเลย ทำยังไงดีวะ ไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไงถูก”

เสียงที่ลอยผ่านคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากโทรศัพท์มือถือของผมผสมความโกรธเพราะรู้สึกเหมือนโดนดูถูก
หลังจากที่ตัวผมเองได้รับของขวัญเป็นสร้อย “ทิฟฟานี” แบรนด์ดังสุดหรูในวันเกิดที่เพิ่งผ่านไปแบบหมาดๆ
ทุกอย่างน่าจะดูดีเพอร์เฟคท์ แต่ติดตรงที่ผมมั่นใจว่ามันเป็น  “ทิฟฟานี” อพยพผ่าเหล่าจากแม่สาย
โดยกำเนิดทีเดียว หาใช่จากลูกหลานเผ่าพันธุ์จากห้างดังร้านหรูบนถนนฟิฟท์ อเวนิวจากนิวยอร์คอย่างที่ควรไม่

“เชื่อสิ อั๋นดูออก มองปราดเดียวก็รู้นะ ไอ้เพื่อน จ. นี่มันคิดยังไง เอามะพร้าวห้าวมาขายสวนคิดว่าอั๋นจะดูไม่ออก”

“แล้วของจริงเส้นนี่ มันราคาเท่าไรเหรออั๋น”

ผมตอบคำถามของเพื่อนสาวคนสนิทที่เกิดอยากรู้ว่าสร้อยเงินแบบเรียบๆเส้นนี้นั้น แท้จริงมัน “เรียบโก้” หรือ
“เรียบโง่” กันแน่ ซึ่งหลังจากที่ได้ยินราคา เธอก็เงียบไปพักใหญ่ ใหญ่พอที่ผมถึงกับต้องถามว่าทำไมถึงเงียบไป
ผมได้ยินเสียงหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่เธอจะตอบว่า

“รู้ไหมว่าตอนนี้เงินเดือน จ. มันเพิ่ง 2หมื่นนิดๆเองนะอั๋น”
“มันเล่าให้ชั้นฟังว่าตั้งใจจะซื้อของจริงให้แก แต่มันไม่ไหวจริงๆนะ ซื้อของขวัญให้อั๋นน่ะยากจะตาย จริงๆ 2 หมื่น
มันก็มี ไม่ใช่ไม่มี แต่คงทำใจไม่ไหว คิดๆ ไปก็น่ารักน่าเอ็นดูดีออก อย่างน้อยมันก็ใส่ใจนะที่รู้ว่าแกชอบอะไร
ไม่อย่างนั้นซื้อขนมเค้กให้ก้อนนึงก็ถูกกว่านี้ตั้งเยอะ”


“............................................................”

อยู่ๆผมก็รู้สึกพูดไม่ออกครับ มันจุกกับความรู้สึกโกรธที่ไม่ได้หายไปไหนหรือลดลงเลย แต่ยิ่งครุกรุ่นทวีคูณ
จากเดิมขึ้นด้วยซ้ำ แต่ต่างกันเพียงแค่มันเปลี่ยนจากโกรธเพื่อนมาเป็นโกรธตัวเองอย่างมากมายเหลือเกิน
โกรธในความใจแคบอย่างไม่น่าเชื่อของตัวเองที่มองเห็นแต่ “ราคา” แต่มองไม่เห็น “คุณค่า” ของมัน
การวิจารณ์ของขวัญเป็นเรื่องหยาบคาย ดูถูกผู้ให้นั้นก็เป็นเรื่องที่สะท้อนถึงระดับจิตใจของคุณเอง
เพราะในความจริงแล้วเค้าเลือกที่จะไม่ให้ก็ได้... แต่เค้าก็ยังเลือกที่จะให้ ซึ่งนั่นต่างหากเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ 
หลายครั้งเราเลือกซื้อของด้วยตัวของเราเอง เรายังไม่ถูกใจเลย ส่วนบางชิ้นที่เคยถูกใจ พอเวลาผ่านไป
กลับมาดูใหม่ยังงงว่าตัวเองซื้อมาได้ยังไง นับประสาอะไรจะไปคาดหวังความสมบูรณ์แบบจาก “ของขวัญ”
เพราะคุณค่าของมันไม่ได้อยู่ที่ “ของ” แต่อยู่ที่ “ขวัญ” ต่างหาก


“ขวัญ” ที่ในพจนานุกรมไทยแปลว่าสิ่งที่ดี สิ่งที่เป็นที่รัก ผมหยิบสร้อยทิฟฟานี่เผ่าพันธุ์แม่สายเส้นเดิม
ที่ตอนนี้กลายเป็นของขวัญชิ้นโปรดของผมออกมาวางไว้ที่หัวนอน หลังจากที่เอามันเก็บมันไว้ในตู้อย่างไม่สนใจ
ตั้งใจว่าจะใส่มันในวันพรุ่งนี้อย่างภาคภูมิใจ ไม่ใช่เพราะมันราคาเท่าไหร่ เป็นของแท้หรือไม่ และถึงมันจะไม่มี
ถุงผ้ากำมะหยี่ กล่องหรูผูกโบว์ผ้าซาตินใส่มา

แต่ผมว่าในกล่องใบเล็กๆ ใบนี้ มีหัวใจดวงเบ้อเริ่มของคนที่รักผมที่สุดอยู่ด้วยนะ

@Unpuwanart
RELATED Today Inspire
GREENWAVE